Kinderen?..
Nou, mijn droge plekjes op mijn hoofd zijn bijna weg. Met dank aan Madelon die een goede tip voor me had, olijfolie! Nog bedankt!
Weet je wat ik nou steeds vaker zie/lees/hoor? Dat mensen steeds aparter met hun kinderen omgaan, geen hulp durven te vragen en een kind maar bij de creche dumpen. Ik heb het niet over vrienden, familie en kennisen hoor. Juist die zijn goed voorbeelden voor mij, zo wil ik het ook.. Maar wat vinden jullie daar nou van? Wanneer zou je kinderen willen en hoe zou je leven er dan uit zien?
Zelf wil ik over een bepaalde tijd graag kinderen, het moment duidt zich vanzelf aan maar ik denk dat wij als stel er wel echt gemaakt voor zijn. Wanneer weten we lekker nog niet want dat komt wel
’Er klaar voor zijn’ vind ik zo’n rare benaming. Klopt, je moet voorbereid zijn, een sterke relatie hebben en een warm thuis hebben. Psychish moet je er klaar voor zijn net als soms fysiek. Maar je kan toch nooit honderd procent voorbereid zijn? Ik zou juist bang worden als je geen fouten mag maken. Het is toch helemaal niet erg om te klungelen met een luier de eerste paar keer? Of dat je niet weet waarom je kindje huilt? Dat leer je gaandeweg en volgens mij is dat juist erg goed. Of dat je een keertje helemaal in de put zit? Ik zou juist mijn moeder/zus/goede vriendin bellen en vragen of ze me even kunnen helpen. Ik lees in bladen en zie op televisie juist vaak het tegenovergestelde. Hou de schijn maar zo lang mogelijk op want niemand mag je een slechte moeder vinden. Ik vind je juist een sterke moeder als je eerlijk kan zeggen:”Ik heb nu hulp nodig want anders knap ik”. Alsof je ineens een perfecte moeder bent! (Alle vrouwelijke woorden kun je als je wilt vervangen met mannelijke hoor, ik spreek alleen uit mijn vrouwelijke visie)
Ik heb het niet over vrienden en familie hoor, juist die mensen zijn zo lekker eerlijk. Vrienden van ons die al een paar maandjes trotse ouders zijn van een lieve jongen zijn ook eerlijk, die roze wolk is er niet. Mooi, daar heb ik iets aan! Ik wil eerlijk kunnen horen dat je als kersverse ouder er al op dag 1 helemaal kapot van kan zijn. En dat het een ware opluchtig is als je buik weer leeg is maar dat je dan niet gelijk binnen een minuut de pijn bent vergeten van de bowlingbal die net de exit heeft verlaten. Of wat een vriendin van mij zei uit Zoetermeer:”Je kan verwachten dat je door al die verschrikkelijke hormonen een paar hele rare eerste weken hebt, boos/verdrietig/euforisch/sentimenteel/blij/opgewonden. En dan in 15 minuten”.
Zelf zie ik wel hoe ik het aanpak, dat moet je denk ik aanvoelen op dat ene moment. Er zijn wel dingen die je nu al kan voorbereiden, het belangrijkste vind ik dat er iemand thuis moet zijn. Hoe vaak en wanneer dat weet je niet maar soms moet je gewoon thuis zijn met je kind. En dat lijkt me persoonlijk ook heerlijk.. 
Graag gedaan, ben blij dat het goed heeft gewerkt voor je
Kinderen, prachtig onderwerp. Ik en W. willen ook heel graag kinderen na mijn studie. Ik heb ook moeite met creches en dat soort dingen. Ik had zelf een moeder die altijd thuis was…dat zou ik zelf ook willen doen, vooral als ze nog klein zijn. Wij willen ook dat er altijd iemand thuis is voor de kinderen en als het echt niet anders kan schakelen we familie in ofzo. Of een dagje per week naar een creche, is ook wel goed voor de ontwikkeling, maar niet volledige weken daarnaartoe. Voor mijn gevoel zou ik dan mijn verantwoordelijkheid als ouder ontlopen. Bovendien lijkt het mijn ook prachtig om met je eigen miniversie thuis te zijn hihi.
@ Madelon
Wij zitten helemaal op 1 lijn. Een dagje per week naar de creche lijkt mij inderdaad ook goed voor je kind. Kan hij alvast wat vriendjes maken en leren omgaan met anderen in groepen. Maar echt, er zijn voor je kind lijkt me zo belangrijk! Gelukkig ben ik niet de enige!
Ik snap redelijk wat je bedoeld.
Alhoewel ik zelf nooit aan kinderen ga beginnen. Waarom niet? Ik heb “het” gevoel niet. Maar word vast een goede tante
Maar inderdaad. Kinderen worden veel op creche’s gedumpt zodat ze maar niet lastig zijn. Wat ik nog erger vind zijn “partime-moeders”, moeder die een kind krijgen (kinderen krijg je, die neem je niet) omdat het zo hoort. Omdat iedereen het heeft. En dan het liefst een jongen en een meisje. Zolang het maar gezond is toch?
En kwa ontwikkeling, ja dat doen ze ook op de peuterspeelzaal 2 ochtenden in de week. Dus dat excuus van het is goed voor zijn/haar ontwikkeling en daarom gaat hij/zij de hele week naar de creche, vind ik onzin.
Haha ja ik heb er best een sterke mening over ondanks dat ikzelf niet voor kinderen ga.
@Jennifer
Dat is alles wat ik kan wensen 
Ik ben al bewust bezig met gezond leven. Ik heb een paar jaar gerookt en ben daar nu helemaal vanaf (hopelijk) Een paar jaar voor alles stoppen is veel gezonder en dan is alles 100% uit je lichaam.
Als je het ‘gevoel’ niet hebt moet je het niet doen. Je zegt al zelf, er zijn mensen die die kinderen krijgen (inderdaad, nemen bestaat niet!) omdat het zo ‘hoort’. Wrong decision! Ik ben blij voor mensen die kinderen hebben gekregen of mensen die dat niet wilden. Even gelukkig!
En het maakt mij niet uit wat er uitkomt. Met een brandslangetje of niet. Als alles er maar erop zit wat er erop hoort te zitten en gezond is.
Ik ging vroeger ook naar de peuterspeelzaal! Gezellig spelen, knutselen en hapje eten. Alleen peuterspeelzalen bestaan bijna niet meer, dat word overgenomen door creches. Tenminste, dat is in mijn woonplaats. Maar volgens mij is het dan gewoon nog hetzelfde alleen dan in de creche. Ik denk dat kinderen het ook gewoon leuk vinden soms even spelen met leeftijdgenootjes. Of echt als een ‘uitje’ en hooguit 2 ochtenden in de week. Ik zou juist heerlijk genieten denk ik om thuis te zijn met mijn kinderen. Je maakt alles mee!
@ Anne: Oh haha ik wist niet dat peuterspeelzalen een uitstervend begrip is
Zover ik weet zitten ze hier nog wel. Maar die zullen dan uiteindelijk ook wel verdwijnen aangezien ze bestaan uit vrijwilligerswerk door lieve oma’s
Dat vind ik persoonlijk heerlijk gewoon thuis zijn met myn kind en dat wil ik ook maar de andere kant wil ik eigen verdientjes hebben.
Verder ga ik nu nog geniet van myn zwangerschap!
@ Dhini
Ja, ik ook hoor. Alleen hopelijk de eerste jaren thuis, dan weer aan het werk part time! En inderdaad, geniet lekker verder!!
@Jennifer
Ik hoop dat ze niet helemaal verdwijnen!
Oma’s die een peuterspeelzaal leiden? Geweldig!!
Ook hier is er een grote kinderwens, maar eerst deze opleiding afronden en dan nog uni (en hij heeft ook nog wel een jaar of 3 te gaan aan school). Daarna mag het van ons ook wel gebeuren haha. Wat betreft kinderen/werken. Ik denk dat als je naast je kinderen ook nog 40 (of zelfs 32 want dat zijn alsnog 4 hele dagen) wilt werken, je niet aan een gezin moet beginnen. Want dan heb je idd altijd een ander die voor je kinderen zorgt en wanneer zie je ze dan echt? ’s avonds met eten en daarna nog kort, en in het weekend. Nou daar doe ik het niet voor. Ik had zelf een thuis-moeder en wil dat ook heel graag voor mijn kinderen zijn. Als ze allemaal op de basisschool zitten wil ik best graag werken, part time ofzo.. maar om 15.00 als school uit gaat wil ik er kunnen zijn. En mocht dat een keer niet kunnen, dan gewoon met een lieve oppas die er voor ze is, en die ze naar huis mee neemt.